Biraz fazla…

Ferhat Gocer - Biri Bana Gelsin

İşte tam olarak böyle yaşanıyor yokluğunda birbirini geçmeye çalışan akrep ile yelkovanın getirdiği bir hayat. Sen yoksun ve ben varım, seninle. Sen yoksun ve ben seni yaşıyorum her hücremde. Sen yoksun ve ben seni anlatıyorum her cümlemde. Sen yoksun ve ben seninle yaşıyorum yaşamamam gereken her anı. Sen yoksun ve ben yokum…

Bildiğim her doğrudan vazgeçtiğim bir ömür kovalıyor beni, yıktığın ve bir daha bir araya gelmeyecek olan. Vazgeçiyorum işte, senin deyişinle seçiyorum yine, yeniden. Seninle bir hayat, bir kenara çıkartıp koymadan resmini, tam olarak onüç yıldır durduğu yerden. Ya da nefesini unutmadan, yaşamadan bir başka zamanı. Varlığın ya da yokluğun çok şey anlatıyor insanlara, çevremde durup beni seyrederken, bir hayatın başlangıç ile bitişi arasındaki o ince çizgiyi takip ederken yani…

Canım… Anlamını gerçekten hissederek bir tek sana söylediğim bu sözler şimdi bir başka ağızda asılı kalıyor hep, ben bakarken gözlerine ve ben yine de koşulsuz bakmaya devam ederken o güzel yüzüne. Açıp kalbimi sonuna kadar sadece senin bildiğin bir şifreyi fısıldarken bir tek benim olan o hayata. Sonuna kadar dinliyorum senin söylediğin bu şarkıyı ve yine bekliyorum benim de söyleyebileceğim o günleri…

Şimdi “biri” desem ötekinin içi acıyor. Saçmalamadan bulamadığım bir yol çiziyorum kendime, yolda bekleyenleri almadan devam ediyorum, bunca senedir bu otobüste. Yalnızım, kimsesiz…