Asılı kalan sözcükler
Posted by betul | Filed under Kategorilenmemiş
Havada anlamsızca dolaşırken yakalıyorum sözcükleri bazen. Ve anlam katmak adına oluyor bu yazılar, sözcüklerde benim gibi hayat buluyor bu satırlarda işlenirken.
Yapabildiğimin en iyisini göstermek ister gibi, sadece doğal olsun istiyorum, serbest bırakıyorum onları, azad ediyorum, hapsedemiyorum elimdeki kaleme. Onlar benim dışımda geçiyolar sayfalara, elektrik akımı gibi sadece yapabildiğim kalemi tutmak. Ne geliyorsa onlar dökülüyor boş sayfalara. Yazmak böyle birşey işte benim için.
Ve nefes aldığım, yaşadığım, sevdiğim, sevildiğim sürece de yazmaya devam edeceğim. Hep yazacak birşeylerim olacak bu hayata dair. Yazılanlar ya bir eksiği tamamlayacak ya da fazlalıklarımı törpüleyecek.
Aynaya baktığımda gözümde gördüğüm sürece o küçük tek kişilik damlayı, belkide tam söyleyecekken sustuğum, boğazıma düğümlenen ve sanki beni boğacakmış gibi hissettiğim, belki de yüzümden hiç eksik olmayan gülümsemeyi gördüğüm, yani yaşadığımı hissettiğim her an yazmaya devam edeceğim.
İşte benim yeni başlangıcım, sözcüklerin ve hayallerin kısacası bana dair herşeyin hayat bulacağı yer burası artık. Burada nefes alacağım, işte tamda burada sonsuz! özgürlükler yaşayacağım, yaz geceleri yaşayacağım, güneşin batışını görecek gözlerim bir deniz kıyısında. Her yerde her koşulda kelimelerim olacak burada yer bulan.
Okumak isteyen bir çift göz olur belki diye…
Tags: deniz kıyısı, gözyaşı, günbatımı, yazmak
